سوزن بان ـ‏ دو طلبه خبرنگار

سوزن بان دادگاهي شد

Sat, 16 Aug 2008 23:26:00 GMT

سوزن بان دادگاهي شد

شب نيمه شعبان. دستگيري و دادگاهي. خب وقتي عليه تو شكايت مي شه بايد جوابگو باشي. برو از خودت دفاع كن. تو مگه نمي گي بي گناهي، مگه نمي گي پرونده ات پاكِ پاك است. خب از چي مي ترسي؟

شب نيمه شعبان؛ همه شيريني و شربت مي خوردند؛ اما من به دادگاه دعوت شده بودم. شيريني و شربت در كامم تلخ بود.

اگه خيلي زرنگي برو وكيل هم بگير. زرنگي، پول داري؟ رشته حقوق خوندي؟ خب چرا زبونت بند اومده؟ چرا اعصابت خورده؟ تو محكومي . . . محكوم.

تو در دادگاه وجدانت محكوم شدي . . . چون تا به حال آيا يك قدم براي امام زمان (عج)‌ برداشته اي؟ براي شناخت امام زمانت، تو تمام زندگي ات چند صفحه كتاب خوندي؟ مگه سيد بن طاووس به فرزندش نمي گه به همون اندازه اي كه به مرغ خانه ات اهميت مي دي به امام زمان هم اهميت بده. تو به اندازه يك مرغ هم به امام زمان فكر كردي؟ بهش اهميت دادي؟ اما اون هميشه هوات رو داره ... براي گناهات خون گريه مي كنه.

آره دادش تو محكومي ... شاكي ات هم وجدانت است. برو هر كاري كه مي خواي بكن. باز هم نيمه شعبان شد و تو بوي مهدوي نمي دي. برو تو نياز به قاضي نداري. پيش وجدانت محكومي چه برسه به امام زمان.

وصيت آيت الله مجتهدي تهراني

Sun, 13 Jan 2008 14:55:00 GMT

وصيت آيت الله مجتهدي تهراني

آيت الله مجتهدي تهراني هم رفت و ما تنها مانديم. ديگر انفاس قدسي عالمي مجاهد که با ديدنش دلت از دنيا کنده مي شود به مشامت نخواهد رسيد و جز ياد و خاطري و هزاران افسوس چيزي در چنته نخواهيم داشت.
صاف و ساده و مردمي بود. قيد و بند هاي طلبگي دست و پا گيرش نکرده بود و الگوي طلاب به شمارمي رفت. اما در ميان همه خصوصياتش وصيت اين عالم رباني بيش از هر چيز آدم را به فکر وا مي دارد.
اين استاد فرزانه هميشه در درس هاي اخلاقش مي گفت در صورت فوتم به هيچ وجه راه و جاده را براي تشييع جنازه ام نبنديد تا کسي آزار نبيند و خيلي آرام در يکي از حجرات همين مدرسه علميه (يعني مدرسه علميه آيت الله مجتهدي ) دفنم کنيد.
آدم شرمنده مي شود. شايد ارتحال اين عالم رباني در زماني که اندکي وضعيت هوا بهتر شده است براي آن باشد که نخواست به کسي زحمت بدهد.
چقدر زمان بايد بگذرد تا مشاممان به رايحه يک حجت خدا معطر شود . . . خدا رحمتش کند وما را هم از خواب غفلت بيدار سازد.

آيت الله مکارم شيرازي و راديو جوان

Wed, 26 Dec 2007 01:08:00 GMT

متن كامل سخنان آيت الله مكارم شيرازي درباره راديو جوان

مدتي است که رسانه هاي مختلف با هياهوي تبليغاتي به دنبال جلب توجه و افزايش مخاطبان، سوژه صحبت هاي حضرت آيت الله مکارم شيرازي را فر صتي مناسب براي اهداف خود يافته اند و در اين ميان به راحتي ديگر نمي توان دريافت که اصل ماجرا چه بوده است و مطالبي که حضرت آيت الله مکارم شيرازي درباره صدا و سيما و راديو جوان فرموده اند واقعا چه بوده و رهنمودهاي ايشان حاوي چه نکاتي است.
همه جريان ها از يک تيتر آغاز شد:

انتقاد آيت الله مکارم شيرازي از راديو جوان
اما آيا مي دانيد آيت الله مکارم شيرازي در جلسه مديران مراکز صدا و سيما چه فرموده است و اين که چرا تا کنون عبارات ايشان در اين زمنيه منتشر نشده است.
اما اصل ماجرا:
اين مرجع تقليد در اين ديدار در ابتدا با شرح حديثي اخلاقي، در اواسط سخنان خود به حساسيت صدا و سيما اشاره مي فرمايندو وسعت مخاطبان صداو سيما را از ويژگي هاي اساسي اين رسانه ملي بر مي شمرند و در اين ميان مديران مراکز صدا و سيما را به اصلاح جامعه بر مبناي حساب، کتاب و برنامه ريزي رهنمون مي شوند و جنبه هاي مثبت ومنفي فعاليت رسانه اي صدا و سيما را بر مي شمرند.
بعد از اين مباحث ايشان به بيان چند جريان از برنامه هاي صدا و سيما مي پردازند که به علت حساسيت موضوع اشاره مي کنند که اگر صلاح دانستيد سانسور کنيد و براي اطلاع و بيان مثال براي مديران مراکز صدا و سيما به نقل آن مطالب مي پردازند که بنده نيز به آنها اشاره اي نمي کنم.
اما راديو جوان: متن سخنان آيت الله مکارم شيرازي درباره راديو جوان با رعايت امانت و دقت به شرح زير است:
«يکي از چيزهايي که مردم با ما زياد صحبت کرده اند، درباره راديو جوان است. مي گويند در شأن جمهوري اسلامي نيست، بعضي مطالبش. سَبُک است.تعبيرات، تعبيرات - چه تعبير بکنم – سبک کوچه و بازار است. شأن جمهوري اسلامي اين است که اگر مي خواهد جذب جوانان بکند، راه هاي بهتري را انتخاب کنيم. برنامه هاي خوب دارد، ما انکار نمي کنيم، ولي بعضي از تعبيراتش را مردم شکايت مي کنند. ايراد دارد. نه من، خيلي ها به ما مي گويند. اين را بنشينيد و درباره اش يک فکر جامع و کامل بکنيد».
تمام سخنان حضرت آيت الله مکارم شيرازي درباره راديو جوان همين بود.با رعايت کامل امانت و اين نشان مي دهد كه هم خود ايشان از راديو جوان گله مندند و هم دغدغه گروهي از مردم را منتقل كرده اند.اگر هر فرد منصفي اين مطلب را بشنود و بخواند بر بيان دلسوزانه اين مرجع بزرگوار صحه مي گذارد و مي پذيرد. و اين نکته را نبايد فراموش کرد که ايشان قبل از بيان اين رهنمودها به جنبه هاي مثبت برنامه هاي مختلف صدا و سيما مانند راديو معارف و برنامه هاي ماه رمضان ، محرم و صفر تأکيد داشتند.
حرف پاياني:
گرچه تنور داغ خبرسازي و خبر رساني اين روزها و در آستانه انتخابات داغ شده است، اما نبايد فراموش کرد که اخلاق رسانه اي هويتي است که هر خبرنگاري بايد نسبت به آن متعهد باشد.
درخواست ديدار مسوولان راديو جوان براي ديدار با آيت الله مکارم شيرازي، و موفق نشدن آنها به هر دليلي بر تنور شايعات دميد. اما بيان چند جمله کافي است که مسوولان محترم برنامه هاي صدا و سيما و به خصوص راديو جوان که د ر موقعيت حساس و خطيري قرار دارند با استفاده از کارشناسان خبره و آگاه به مسايل مذهبي به بررسي برنامه هاي خود بپردازندو بر رشد و بالندگي آنها بيفززايند.
قطعا هواهاي نفساني و مقاصد شوم انسان هاي فريب خورده باز هم به دنبال ايجاد فضاهاي مسموم و تخريب سرمايه هاي ديني و ملي ماست که اين مسأله هوشياري اصحاب رسانه و توجه به پاسخ گويي افعال و گفتار خود درمحضر حضرت حق را مي طلبد.

سكوت حوزه علميه

Fri, 19 Oct 2007 11:50:00 GMT

سوزن‏بان يک ساله شد؛ اما هيچ وقت فکر نمي‏کردم چيزهايي هست که بخواهم بنويسم اما نتوانم.
خرده نگيريد. نوشتن خيلي ساده است و لذت‏بخش، آن هم زماني که بخواهي درباره حوزه‏علميه و روحانيت بنويسي، ولي وقتي مي‏بيني کوچکترين مطلبي که مي‏نويسي دست به دست مي چرخد و سايت ها و خبرگزاري‏ها منتشر مي کنند کمي محتاط مي‏شوي. کوچکترين مطلبت در سايت‏هاي ضد‏انقلاب لينک مي‏شود و سيل مخاطبان براي ديدن نوشته کوتاهي درباره روحانيت به وبلاگت مراجعه مي‏کنند، آن وقت متوجه مي‏شوي که ممكن است کمترين لغزش قلمت دستاويزي براي مخالفان نظام خواهد شد و آن زمان ترجيح مي‏دهي يا ننويسي و يا اگر هم مي‏نويسي سنجيده و حساب‏شده دست به قلم ببري.
در اين مدت انگيزه‏هاي زيادي براي نوشتن درباره حوزه وجود داشت. از فعاليت طلبه‏هاي چترباز در هفته دفاع مقدس تا ترور روحانيت در اهواز و خاش. باز هم مي‏نويسم تا حرمت قلم را حفظ کنم.
بياييد بنگاريم
        و هوار سرخ شفق را
                       و زمزمه هاي خلق را
                                       به فرياد شقايق آغشته نماييم
                                                                   بياييد بنگاريم
روحانيون خونين
دست زن و بچه‏ات را مي‏گيري و به عشق معامله‏اي که با امام زمانت(ارواحنا‏له‏الفداء) کرده‏اي به منطقه‏اي براي تبليغ دين خدا مي‏روي. هزاران مانع و مشکل مادي و معنوي به کنار، از طعنه‏هاي بنفش(!) کوچه‏خياباني که همه مشکلات دولت و نظام را بر سر تو مي‏کوبند تا فشارهاي مادي زندگي که با توسل و توکل خود و خانواده‏ات با آن دست و پنجه نرم مي‏کنيد را هم بايد تحمل کرد.
طلبه‏هاي زيادي را سراغ دارم که حتي بدون دريافت پولي طعم شيرين تبليغ را دايمي مي‏کنند و حرمت خلوص در فعاليت‏هاي ديني را با هزار خروار کالاي پر زرق و برق معاوضه نمي‏کنند. توقع هيچ تشويق و تشکري هم ندارند؛ اما وقتي پذيرايي با گلوله باشد ديگر بغض گلويت مي ترکد و عقده‏ات را خالي مي کني... .
شب 21 ماه رمضان وقتي خبر ترور يک روحاني جوان را در شهر خاش شنيدم دنيا روي سرم خراب شد. طلبه‏اي 29 ساله با يک فرزند کوچک. در شهري دور افتاده. شايد تصاوير غم بار اين صحنه را ديده باشيد. مدتي قبل هم در شهر اهواز دو طلبه ديگر با گلوله بغض دشمنان مجروح شدند؛ يکي شهيد و ديگري افتخار جانبازي پيدا کرد.
اما چرا حوزه علميه و مسوولان آن در برابر اين وقايع سکوت کردند؟ حتي کمتر طلبه وبلاگ‏نويسي هم ننوشت.
اين سوال هنوز برايم حل نشده است. يکي مي‏گفت آن طلبه در خاش عليه اهل سنت سخنراني کرده و چنين اتفاقي رخ داده است. هر چند اين حرف مضحک و کذب است؛ اما دو طلبه ديگر اهوازي چه؟
مسوولان حوزه حتي يک اطلاعيه تسليت(!) براي خانواده‏شان صادر نکردند، چه رسد به اين‏که بخواهند اين اقدام را محکوم کنند، شايد دليل قابل توجهي داشته باشد که از چشم ما پوشيده‏است، خدا مي‏داند... .
...چند سال قبل براي ديدار يکي از محققان حوزه که حدود 40 جلد کتاب قطور حوزوي نوشته ‏است به اتاق کارش رفتم. بعد از مدتي شروع کرد به بدگويي عليه شهيد مطهري! خيلي برايم تعجب داشت. الان ديگر کسي شهيد مطهري را بازخواست نمي‏کند، اما او مي گفت شهيد مطهري حوزه را خراب کرد. شهيد مطهري رفت دانشگاه و طلبه‏ها همه از او ياد گرفتند. او مي‏گفت: من به خاطر اين کار شهريه شهيد مطهري را قطع کردم.
گوشهايم سنگين شده بود. او به حرف‏هايش ادامه مي‏داد؛ اما من ديگر چيزي نمي‏شنيدم. هر چند عدد اين‏گونه افراد به انگشتان يک دست هم نمي‏رسد ولي گاهي وقت‏ها يک هم زياد است! حتي يکي.
تازه فهميدم چرا شهيد مطهري هم با گلوله پذيرايي شد .
خدا شهيد مطهري را بيامرزد... و اين دو طلبه شهيد را و همه کساني که در راه اعتلاي حق قدم و قلم برداشته و برمي‏دارند.
بيش از اين ديگر نمي توان نوشت هر چند حرف بسيار وجود دارد... .
مرا دردي است اندر جان اگر گويم زبان سوزد، وگر پنهان کنم ترسم، که تا مغز استخوان سوزد براي همين تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل راستي، در خانه اگر کس است يک حرف بس است هر چند گوش اگر گوش بعضي‏ها(!) و ناله اگر ناله‏ي ماست، آنچه البته به جايي نرسد فرياد است!
يا عالي و يا علي